صفحه اصلياخباراطلاعیه هاکارگاه هادرباره ماتماس با ماEnglish
ديپلماسي عمومي جمهوري اسلامي ايران با تاكيد بر مصر

ديپلماسي عمومي جمهوري اسلامي ايران با تاكيد بر مصر

چکیده فارسی

رساله پیش رو با عنوان دیپلماسی عمومی جمهوری اسلامی ایران با تاکید بر مصر از 1357 تا 1390 حاصل پژوهشی چندین ماهه برای شناخت دیپلماسی عمومی جمهوری اسلامی ایران می باشد. هدف اصلی این پژوهش آن است که از طریق تعاریف ارائه شده پیرامون دیپلماسی عمومی و الگوهای تحلیلی در دسترس که به واقع توضیح دهنده دیپلماسی عمومی بسیاری از کشورها می باشد، ضمن ترسیم چهارچوب مفهومی و تحلیلی دیپلماسی عمومی جمهوری اسلامی ایران و عناصر سازنده آن، ویژگی های دیپلماسی عمومی متناسب با اصول و اهداف سیاست خارجی را برشماریم. تلاش شده تا از طریق توصیف و تحلیل داده ها و بهره گیری از مفاهیم و الگوهای تحلیلی رایج دیپلماسی عمومی، ماهیت و اهداف دیپلماسی عمومی مورد شناخت قرار گیرد. در عین حال ضمن بررسی عملکرد دیپلماسی عمومی جمهوری اسلامی ایران در مصر علل عدم موفقیت آن تبیین گردد. براساس یافته های این پژوهش می توان گفت نوعی دوگانگی میان دیپلماسی سنتی و دیپلماسی عمومی وجود دارد. عقلانیت حاکم بر دیپلماسی سنتی بر مبانی واقع گرایی استوار است چراکه اساسا دیپلماسی سنتی موضوعات مربوط به روابط میان دولت ها را مد نظر قرار می دهد و اهداف خود را بر این اساس در چهارچوب اهداف ملی تعریف می کند. متقابلا دیپلماسی عمومی به دلیل ویژگی هنجاری که دارد بر مبانی آرمانگرایی استوار است و مخاطب خود را مردم و نهادهای غیر دولتی برمی شمارد. بدین روی اهداف دیپلماسی عمومی جمهوری اسلامی ایران به طور عمده ناظر بر مسئولیت های فراملی به ویژه صدور انقلاب است.

این دوگانگی به طور عینی در نظام بروکراتیک نیز انعکاس دارد. در حوزه تصمیم گیری دیپلماسی سنتی شورای عالی امنیت ملی اصلی ترین نقش را ایفا می کند و کمسیون امنیت و سیاست خارجی مجلس نقش قانون گذار و ناظر را دارد. متقابلا در دیپلماسی عمومی، ما به ازی این نقش ها در شورای عالی انقلاب فرهنگی و کمسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی تعریف شده است. در حوزه اجرا وزارت امورخارجه نقش اصلی را در اجرای دیپلماسی سنتی ایفا می کند در حالی که دیپلماسی عمومی جمهوری اسلامی ایران توسط نهادها و سازمان هایی از قبیل وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، صدا و سیما، وزارت علوم، جامعه المصطفی و حوزه علمیه اجرا می شود. این دوگانگی هرچند مزایایی دارد اما موجب افتراق و تشتت فعالیت های دیپلماسی عمومی و دیپلماسی رسمی شده که درمجموع می توان گفت که دیپلماسی عمومی در جمهوری اسلامی ایران به نسبت سیاست خارجی یک مسئله دست دوم در نظر گرفته می شود و دیپلماسی سنتی قائل به مزیت های نسبی و مطلق دیپلماسی عمومی نیست. در جستجوی علل عدم موفقیت دیپلماسی عمومی ایران در مصر، مطالعات نشان می دهد که قطع روابط سیاسی ایران و مصر نیز نقش بسیار آشکاری در عدم توفیق دیپلماسی عمومی جمهوری اسلامی ایران دارد.

 

منو اصلی

صفحه اصلي | اخبار | گالری عکس
©1392 دانشکده روابط بین الملل وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران
Copyright © 2003-2013 School for International Relations of the Ministry of Foreign Affairs (SIR) - All rights reserved.