برگزاری دومین روز مدرسه تابستانی دانشکده روابط بینالملل با محوریت مذاکرات و سازمانهای بینالمللی
دومین نشست مدرسه تابستانی دانشکده روابط بینالملل، روز یکشنبه ۴ مرداد ۱۴۰۵، با حضور اساتید دانشکده و برگزاری چهار نشست تخصصی در حوزه مذاکرات بینالمللی برگزار شد. در این برنامه، دکتر سیدمحمدکاظم سجادپور، دکتر محمدرضا دهشیری، دکتر منصور رحمانی و دکتر سادات میدانی، به ترتیب مباحث #171سازمانهای بینالمللی و مذاکرات چندجانبه#187، #171مذاکرات میانفرهنگی#187، #171روانشناسی مذاکرات#187 و #171اصول و قواعد حقوقی بینالمللی حاکم بر مذاکرات بیندولتی#187 را برای
شرکتکنندگان تشریح کردند.
در نخستین نشست، دکتر سجادپور با تأکید بر ضرورت شناخت دقیق سازمانهای بینالمللی، این سازمانها را بخشی جداییناپذیر از زندگی معاصر و نظام بینالمللی دانستند و تصریح کردند که نباید آنها را صرفاً به سازمان ملل متحد محدود کرد. ایشان با تبیین سیر تاریخی تحول دیپلماسی، سازمانهای بینالمللی را بستری برای گسترش همکاریهای سیاسی، فنی و تخصصی، تولید هنجارها و قواعد بینالمللی، ارتقای مشروعیت دولتها، تولید دانش و آگاهی، مدیریت اختلافات و تسهیل تعاملات چندجانبه میان کشورها معرفی کردند. دکتر سجادپور همچنین بر اهمیت شناخت ساختار، آیین کار و سازوکارهای تصمیمگیری این سازمانها و نقش آنها در موفقیت مذاکرات چندجانبه تأکید کردند. در ادامه، دکتر محمدرضا دهشیری در مبحث «مذاکرات میانفرهنگی» با اشاره به نظریهها و الگوهای مختلف طبقهبندی فرهنگها، بر اهمیت شناخت ویژگیهای فرهنگی جوامع در موفقیت مذاکرات بینالمللی تأکید کردند. ایشان با تشریح برخی ویژگیهای فرهنگیجوامع عربی، روسیه، چین و پاکستان، نقش تفاوتهای فرهنگی در شیوه تعامل، اعتمادسازی، تصمیمگیری و سبک مذاکره را مورد بررسی قرار دادند و آشنایی مذاکرهکنندگان با این تفاوتها را از الزامات دیپلماسی حرفهای برشمردند. در بخش سوم، دکتر منصور رحمانی با موضوع «روانشناسی مذاکرات» به تشریح عوامل روانشناختی مؤثر بر موفقیت مذاکرات پرداختند. ایشان اعتمادسازی، ایجاد ارتباط مؤثر، انتخاب صحیح واژگان، لحن گفتار، زبان بدن، بهرهگیری از الگوهای زبانی، انعطافپذیری، مدیریت زمان و توجه به قالبهای ذهنی مخاطب را از مهمترین مؤلفههای یک مذاکره موفق دانستند و بر نقش مهارتهای ارتباطی در دستیابی به نتایج مطلوب تأکید کردند. در بخش پایانی نیز دکتر سادات میدانی در مبحث «اصول و قواعد حقوقی بینالمللی حاکم بر مذاکرات بیندولتی» به تبیین جایگاه حقوقی
مذاکرات در نظام حقوق بینالملل پرداختند. ایشان با اشاره به نقش مذاکرات در انعقاد معاهدات، توسعه قواعد حقوق بینالملل، حلوفصل مسالمتآمیز اختلافات و اجرای آرای بینالمللی، بر ضرورت رعایت قواعد آمره حقوق بینالملل در فرآیند مذاکرات تأکید کردند و مطالعه اسناد و آرای مراجع بینالمللی را لازمه فهم دقیق حقوق مذاکرات دانستند.